De lift

Het is zaterdagochtend, rond half acht. Zijn vrouw ligt nog te slapen, maar Marc is klaarwakker en besluit zachtjes uit bed te klimmen. Hij trekt een trainingsbroek en een T-shirt over zijn blote lijf, doet de slaapkamerdeur voorzichtig dicht en gaat koffie zetten. Hij kijkt naar buiten, het ziet er niet koud uit, dus besluit hij met slechts twee kledingstukken aan de krant te gaan halen.
Marc woont op de tiende etage in een mooi appartement, maar het nadeel is dat hij ’s ochtends altijd helemaal naar beneden moet om het nieuws op te halen. Hij drukt op het knopje en ziet dat de lift net op de twaalfde is gestopt. Even blijft die daar staan en dan verandert het cijfer in een elf en een tien. De deur schuift open en Marc wil snel naar binnen lopen, maar houdt ineens in. Tegen de achterwand geleund staat een van zijn bovenbuurvrouwen. Hij ziet haar wel eens, maar spreekt haar nauwelijks en kent haar naam niet eens. Ze is ergens in de dertig en hij weet dat ze twee kinderen heeft. Meer niet.
Als de deur achter hem dicht schuift, ziet hij haar pas goed. Zijn blik glijdt van haar voeten over haar lichaam naar haar gezicht. Ze staat op blote voeten en heeft een witte badjas om zich heen geslagen die wordt dichtgehouden met een losse ceintuur. “Goedemorgen”, zegt ze lachend. Marc murmelt iets terug wat daar op lijkt, maar pijnigt intussen zijn hersens met de vraag of ze iets onder die jas een zou hebben. Ze glimlacht nog steeds en ze volgt zijn blik. Als hun ogen elkaar kruizen, kijken ze elkaar even strak aan. De spanning is te snijden, de sfeer voelt heel sensueel aan, maar geen van beiden zegt iets.
Met een schokje stopt de lift op de begane grond en Marc doet een stap opzij om haar voor te laten gaan. Ze schuift op nog geen tien centimeter langs hem en hij ruikt haar natuurlijke lichaamsgeur. Dan lopen ze achter elkaar naar de postbussen. Marc kijkt naar haar wiebelende kontje onder de witte achterpanden van de badjas. Zij was hem nooit zo erg opgevallen, ze is niet echt mooi, vrij klein en een beetje mollig. Als hij haar tegenkwam, was ze wel vaak vrolijk en zei ze vriendelijk gedag. Ze draaien beiden de sleutel van de postbussen om.
Zij pakt de krant, maar Marc treft een lege bus aan. “Shit”, zegt hij, “kom ik daarvoor mijn bed uit, de krant is er nog niet”. Ze lacht weer en biedt aan dat hij de hare wel mag lezen als ze hem uit heeft, ze komt hem wel even langsbrengen. Ze moeten even wachten, want de lift is weer naar boven vertrokken en ze zien dat die stopt op de achtste. Marc is iets groter dan zij en hij staat schuin naast haar, maar kan niet door de halsuitsnijding zien of ze iets aan heeft. Ze kijkt opzij, ziet zijn puilende ogen en zegt, alsof ze zijn gedachten kan raden: “Nee, ik heb hieronder niets aan. En jij ook niet, geloof ik”. Haar blik gaat naar zijn kruis, waar een kleine uitstulping zichtbaar is, hoewel hij nog geen volledige erectie heeft.
Het cijfer boven de lift verandert net van een 2 in een 1 en ze doen samen een stap naar achteren. Daardoor raakt ze met haar linkerarm Marcs rechterzij, maar ze doet geen moeite die arm weg te halen. Even staan ze zo, dicht tegen elkaar aan, tot de deur open gaat en een van de andere buren de lift uit stapt. De drie wisselen snel de ochtendformaliteiten uit, de buurman loopt naar buiten en met zijn tweëen stappen ze de lift weer in. Zij drukt op twaalf en gaat met haar rug tegen de zijwand staan, terwijl de lift zich in beweging zet. Marc vergeet in zijn opwinding op de tien te drukken.
Weer snellen zijn ogen langs haar lichaam, haar blote voeten (iets te groot voor haar lengte), de enigszins bolle kuiten, de verborgen verleidingen onder de witte stof en haar alledaagse, vrolijke gezicht met de krullende donkerblonde haren. Hij voelt zijn pik langzaam maar zeker omhoog komen. Hun ogen ontmoeten elkaar weer en hij bespeurt een uitdagende blik erin, die hem nog geiler maakt dan hij al is. Ze staan een halve meter van elkaar en hij wil een stap vooruit doen als de lift ineens met een schokje stopt. De deuren schuiven open en vertwijfeld kijkt Marc naar het cijfer 12. “Wat aardig van je dat je me helemaal naar boven wil begeleiden”, zegt ze lachend…

Wordt vervolgd…

Dit bericht heeft 1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zoeken